|
Ik weet
nog dat de kinderen aankwamen en eieren begonnen te zoeken. Ze waren zo
gelukkig! Maar toen Ana kwam, veranderde alles. Ze bewogen zich niet en ze
bekeken haar. Uiteindelijk legde de kinderen alles in een grote mand en gaf
de Paashaas hun een kleine zak met suikergoed en twee eieren. Met gelukkige
gezichten en na “dank je wel” te hebben gezegd in hun taal en ook in het
Spaans, omdat één van de vaders zei dat de Paashaas internationaal is. Hij
vroeg de kinderen om “muchasgracias”te zeggen.
Sommige
zegde het niet en bleven naar Ana kijken met haar glanzende ogen.
Het was zeker een nieuwe ervaring, ik zou het graag in
Portugal nog een keer doen, maar de mensen en de situatie zijn anders dan
hier.
|