Je lichaam spreekt de taal:

  Door: Job Harink, Rodrigo Cidon.

Zoals Shakespeare al zei: “The world is a stage.” Hiermee wil hij zeggen, dat iedereen op de wereld zijn eigen ziel speelt, waarbij hij gebruik maakt van zijn lichaam om de ideeën en gevoelens van zijn ziel te delen met anderen. Dit delen van ideeën en gevoelens noemt men communiceren. Aangezien we volgens Shakespeare allemaal acteurs zijn geldt voor iedereen de regel: het belangrijkste communicatiemiddel is de ogen. Mensen kijken het eerst naar de ogen. Onze ogen kunnen dingen laten zien die we niet in woorden kunnen vertalen. Dit hoeft niet altijd positief te zijn. Je ogen kunnen verraden hoe je je voelt, ook als je dat niet wilt. Ze laten direct zien wat er zich in je ziel afspeelt. Daarom hebben je ogen de bijnaam: Spiegel van de ziel.

Het tweede communicatiemiddel is je gezicht, omdat men dat het eerste ziet als men verder kijkt dan de ogen.  Je lichaam komt op de derde plaats. Je lichaam straalt eveneens uit wat je werkelijk voelt en denkt, maar het is minder belangrijk omdat het gemakkelijker is om met je lichaam te liegen, dan met je ogen of je gezicht. Toch komt dit nog voor de spraak als communicatievorm.

Het vermogen om te spreken lijkt misschien heel belangrijk, omdat bijna iedereen dat doet tijdens het communiceren. Maar eigenlijk is het dat niet; het is meer een verduidelijking van je lichaamstaal. Dit kun je bewijzen met het volgende voorbeeld.

Als je terug denkt aan de eerste keer dat je aan de telefoon met iemand sprak of dat je voor het eerst iemand op de radio hoorde, vond je het waarschijnlijk erg raar om die persoon te horen praten, zonder hem te zien. Nu ben je er aan gewend, maar waarschijnlijk denk je bij het telefoneren nog steeds aan het beeld van die persoon. Waarschijnlijk kun je niet goed zeggen hoe die persoon zich op dat moment voelt. Dat komt omdat je de stem automatisch een beetje wantrouwt. Je ziet het lichaam er niet bij en je weet dat je met de stem goed kunt liegen. Het lichaam daarentegen, kan dat veel minder goed en je ogen bijna helemaal niet. Daarom schept het meer vertrouwen als men elkaar in de ogen kan kijken, dan wanneer men met elkaar communiceert via telefoon, radio of internet