|
|
|
|
|
Het leven van een journalist Door Joep Simons en Marcelo Ferreira |
|
|
Er zijn in Portugal tien nationale kranten. De krant “Público” heeft 60.000 lezers. Er werken zo’n 200 mensen aan deze krant. Bijna alle journalisten zijn vrouwen. Hoe gaat zo’n journaliste te werk? Hoe past haar werk in de rest van haar leven? |
|
|
Aan het woord is de 30-jarige Catherina Gomes, werkende bij de Portugese nationale krant “Público”. Ze schrijft artikelen in de gezondheidsectie. Dit wil zeggen dat ze schrijft over alles op het gebied van de volksgezondheid. Op dit moment maakt ze een artikel over de vogelgriep. Ze begint met een inleiding over de geschiedenis van Portugal. In de tijd van de dictatuur (tot 1974) was er heel veel censuur. Sommige dingen mochten niet in de krant komen. Ze vertelde ook hoe de krant destijds werd gemaakt. Mensen schreven met potlood alles op, en na goedkeuring mochten andere mensen dat netjes met de pen overschrijven. Catherina heeft lange dagen; ze moet van half twaalf ‘s morgens tot soms wel middernacht werken. De mensen die werken bij de krant moeten altijd alert zijn. Zodra onderwerpen actueel zijn, moeten de journalisten er een krantenartikel over maken. Ze moeten dan informatie over het onderwerp zoeken en de bronnen controleren. Dit duurt soms wel twee weken! Wel mogen ze bijna altijd zelf een onderwerp kiezen. Alleen als er iets belangrijks in de wereld is gebeurt, zoals bijvoorbeeld een aardbeving, dan zegt de hoofdredacteur dat ze daarover een stuk moeten schrijven. Er is altijd wel een persoon die nachtdienst heeft. Als er iets gebeurt op de wereld, moet hij daar als eerste van op de hoogte zijn. Er kan immers op elk moment, waar dan ook, nieuws ontstaan. Dit alles heeft natuurlijk een enorme impact op je sociale leven. De journalisten moeten flexibel zijn, dus ze kunnen niet zomaar even een weekje vrij nemen. Catherina had zelfs maar twee dagen per maand vrij. Bij een bijzondere gebeurtenis gaan er diverse verslaggevers op af. Deze mensen zoeken alles uit, stellen vragen en maken daar een verslag over. Het nieuws komt eerst op de radio, die het bericht doorgeeft aan de samenleving. Er wordt op een globale manier verteld wat er gebeurd is. Ze geven geen details, want die hebben ze nog niet. Later komt het nieuws op de televisie. Dit medium geeft beelden van de gebeurtenis. Als laatste komt de krant. Deze verklaart tot in het detail de achtergrond van het nieuws. “Publico” wordt geschreven door ongeveer honderd journalisten, en nog eens honderd grafische vormgevers maken de artikelen af. Al met al is het leven van een journalist interessant. Je hebt altijd wat te doen, je weet precies wat er gebeurt in de wereld en je maakt veel contacten. Het leven van een journalist is dus geweldig als je van een uitdaging houdt! |
|
